Column Desiree

Desiree

Ik ken de weg

Met een dubbel gevoel plakte ik vorige maand het stickertje op mijn raam. Net als we dat in ons vorige huis hadden gedaan. Een ‘nee-sticker’. Niet voor de folders, want die blader ik graag door. Het is een nee-sticker voor geloofsovertuigers, deurverkopers en collectanten.
Die eerste twee kunnen me niet zoveel schelen, maar die laatste wel. Het is namelijk niet zo dat ik niets wil geven aan de talloze stichtingen en verenigingen die ons land rijk is. Met het intreden van het voorjaar, waren
ze er weer. De collectanten. Ik heb veel respect voor ze, want ik heb zelf ook veel gecollecteerd. Het zit hem in twee dingen. Het beste collecteertijdstip is aan het begin van de avond. Dan is het hier spitsuur met drie jonge kinderen die in bad en naar bed moeten. Soms doet zelfs een van de kinderen open, omdat ik boven bezig ben. Dat geeft interessante situaties kan ik u vertellen.
Maar goed, dat tijdstip is logisch. Ik liep zelf ook altijd op dat moment. Het is voor jonge gezinnen alleen heel onpraktisch. Het tweede probleem is een generatiedingetje (denk ik). Ik heb namelijk nagenoeg nooit kleingeld in huis. Ik betaal alles met mijn pinpas. Dus als dan de bel gaat en ik naar beneden moet rennen om open te doen, hopend dat de boel ondertussen niet overstroomt of wordt gesloopt, is dat vaak voor niets.
Want als ik geld heb, wil ik écht wel geven. Maar ik heb meestal niets, dus moet ik de collectant teleurstellen. Vervolgens ga ik me uitgebreid verontschuldigen en uitleggen dat ik geen kleingeld in huis heb en dat ik
altijd betaal met pin. Want: ‘Nee, sorry!’ is natuurlijk geen goed antwoord. Daarna voel ik me schuldig en ga ik me druk maken om wat de collectant wel niet van me zal vinden. Dat neemt die sticker natuurlijk niet weg, dat mensen iets van me zullen vinden. Ik hoef er alleen even niet over na te denken. Ik laat een aantal stichtingen jaarlijks wat van mijn rekening afschrijven. De collectanten moeten helaas mijn deur overslaan. En de verkopers en geloofsovertuigers ook overigens. Ik ken de weg namelijk.