Peter Commandeur, uitgever van You medemblik, kreeg corona

Peter bij Heliomare – foto: Duco de Vries

Dat het Coronavirus Covid-19 een levensbedreigend en verraderlijk virus is, heeft Peter Commandeur, eigenaar van PC Reclame én uitgever van dit blad aan den lijve ondervonden. Aan zijn lezers doet hij graag zijn verhaal over wat hij heeft meegemaakt.

“Op donderdag 12 maart voelde ik me niet fit. Het was gewoon een wat vermoeid, grieperig gevoel. De vrijdag daarna bleef ik thuis. De sales voor het toeristisch magazine Rijk aan Verhalen was klaar en ik zei tegen de collega’s: ‘Ik blijf thuis, jullie redden het wel!’” In het weekend voelde hij zich niet echt beter, maar toch dacht Peter zelf dat hij aan de beterende hand was. Dat bleek wel uit wat hij op dinsdag 17 maart op Facebook plaatste: “Engelen bestaan! Dit is net bij me bezorgd door Peter Botman. Mijn eerste vaste hap in vijf dagen. Hopen dat het blijft zitten. De eerste hapjes zijn veelbelovend. Pé, bedankt vriend! Rest van de week nog wel uitzieken!”

Het virus

Peter bleek toch niet vooruit te gaan, maar eerder achteruit. Goede vriend Peter Botman vertrouwde het niet en waarschuwde uiteindelijk de huisarts. Op dinsdag 24 maart controleerde zij het zuurstofgehalte in zijn bloed. Dit was veel te laag en zij regelde dat Peter twintig minuten later ‘met loeiende sirenes’ naar het ziekenhuis werd gebracht. Aanvankelijk leek het in het Dijklander Ziekenhuis in Hoorn allemaal ook nog wel mee te vallen, gezien het bericht dat Peter op vrijdag 27 maart de wereld instuurde: “Vrienden, sinds dinsdag lig ik in het ziekenhuis van Hoorn. Ik heb het coronavirus en moet nu vechten voor herstel. Alles wat ik doe, is meteen vermoeiend en uitputtend. Hierdoor krijg ik het soms heel benauwd. Het zuurstofgehalte in mijn bloed is te laag. Hiervoor heb ik ter ondersteuning een zuurstofmaskertje. Ik mag bijna niks doen, maar ik heb hier een heel legertje lieve zusters dat me ondersteunt. Zij brengen mij drinken en eten, en verzorgen me van top tot teen. Ik weet, dat het een heel lange weg naar herstel wordt, maar ik hoop jullie (binnen afzienbare tijd) in goede gezondheid weer te ontmoeten!”

Naar de Intensive Care

Na dit redelijk positieve bericht van 27 maart veranderde diezelfde dag Peters situatie zodanig, dat hij op 28 maart naar de beademing op de IC moest worden gebracht. Hoe hij dat heeft ervaren, vertelt hij zo: “In korte tijd gebeurt er van alles met je. Je wordt met slangen aan machines gekoppeld. Er wordt gezegd, dat je een roesje krijgt. Daarna krijg je misschien nog vijf tellen iets mee van wat er gebeurt en weg ben je… De acht dagen aan de beademing zijn helemaal ‘weg’. Bij het wakker worden zag ik een soort alien in een blauw pak. Dat dacht ik tenminste, maar het was gewoon een verpleegkundige!”

Hallucinaties

De kunstmatige beademing duurde tot zaterdag 4 april. Wat daarna gebeurde, heeft Peter beleefd als een bizarre ervaring. Op de Intensive Care maakt één derde van de patiënten een delirium mee. Een delirium is geen onschuldig verschijnsel. Het ontstaat wanneer de hersenen niet alle prikkels meer kunnen samenvoegen tot een logisch en samenhangend beeld. Bij Peter was dat heftig: “Ik ben door het oog van de naald gekropen, acht dagen kunstmatig in leven gehouden, kun je voorstellen? Die hallucinaties door het delirium waren echt bizar heftig. Ik was helemaal van het pad af en dat was heel beangstigend. Dat heeft drie, vier dagen geduurd. Totdat ik langzaamaan weer de losse eindjes aan elkaar kon knopen. Ik was er van overtuigd, dat mijn telefoon gajat was… Het bleek echter dat mijn telefoon gelockt was, omdat ik drie keer de verkeerde code had ingevoerd. Uiteindelijk is de telefoon door iemand naar de receptie gebracht, waarna Peter Botman, mijn steun en toeverlaat in deze tijden, een oud toestel voorzien heeft van mijn simkaart. Toen hij zei dat híj́ mijn telefoon had, was dit het laatste puzzelstukje. Dat was geruststellend. Langzamerhand kreeg ik steeds meer grip op mijn eigen leven en raakte ik van de complottheorieën af. Die waren allemaal levensecht, zó beangstigend!”

Foto: Duco de Vries

Heliomare

Vanaf dat moment kon Peter weer positieve berichten rondsturen: “Ik ben nu zover dat ik hier uitbehandeld ben. De revalidatiearts ‘gunt’ mij een revalidatie van vier tot zes weken in Heliomare in Wijk aan Zee. Dus dit is de volgende stap naar herstel. Morgen, op donderdag 16 april, word ik er met de rolstoeltaxi heen gebracht. Ik ben benieuwd!” De aankomst in Heliomare was op de negende dag na het verlaten van de IC.

Op het moment van dit interview verblijft Peter nog op de geïsoleerde afdeling van Heliomare, maar hier wil hij zo snel mogelijk van af: “Ik wil nu wel weer ´s tegen gezichten aankijken en niet tegen mondkapjes, beschermende kleding en veiligheidsbrillen!” De dagen in Wijk aan Zee zijn goed gevuld en daardoor vermoeiend: fysiotherapie, fietsen op de hometrainer, lopen (op de vijfde dag van het verblijf inmiddels zonder rollator), gesprekken met een psycholoog. Niet alleen wordt hard gewerkt aan lichamelijk herstel, ook wordt scherp in de gaten gehouden hoe de verwerking van de traumatische ervaring verloopt.

Ontwikkeling

Elke dag is er ontwikkeling en dit gaat steeds sneller: “Met name de laatste week heb ik heel grote progressie gemaakt, dus ik heb er veel vertrouwen in dat het goed komt.” Natuurlijk wil Peter ook nog iets kwijt aan zijn lezers: “Ik weet ‘t, ik ben een redelijk corpulent mannetje, maar inmiddels
ben ik vijftien kilo lichter. Zo zie je: elk nadeel heeft z’n voordeel… Ik heb iets heel heftigs meegemaakt. Dat is voor mij een avontuur geweest, maar het is nog een lange weg, die ik voor 100% wil afleggen en volbrengen. Het kan verkeren. Dat heb ik zelf gemerkt. Denk om jezelf!”

Peter Botman, die in het verhaal genoemd wordt, is al jaren een goede vriend van Peter Commandeur. In de afgelopen tijd was hij contactpersoon voor de familie. Samen zijn ze betrokken bij heel wat activiteiten in Medemblik, zoals de Comedy Knight.

Foto: Duco de Vries